آن ۳۶ روز

چه قدر گیرا بود این گذرگاه! حالم دگرگون شده و توان رد شدن از این تجربه را ندارم.
چه قلم شیرین و نرم و گیرایی. چه لحن دلنشینی. تمام حس‌ها با تمام قدرت در وجودم فرو رفتند.
مریم جان چه خوب این ۳۶ روزِ سخت را روایت کردی. روزهای خوشی را برای هر سه‌ی شما آرزومندم. پر از خنده و شادی و امنیت!

مریم جان!
تا همین الان، سه بار به تجربه‌ی سخت و تلخ و قلم روان و شیرینت گوش دادم. بسیار شنیدنی بود.
برای مهراد عزیزم و شما لذت کشف از دل روزمره‌ی زندگی را آرزو می‌کنم.

مریم جان
همونطور که نمیتونم از شیوایی قلم و لحن بگذرم، قطعا از عبور ماهرانه از این گذرگاه سخت هم نمیشه گذشت. چقدر بعضی لحظاتش آشنا بود و بعضی دور از تصور. برای جمع سه نفره ی شما که از این راه سخت گذشتید، آرزو میکنم راه پیش رو هموارتر و آرامتر و دلنشین تر باشه. قطعا شما آن سه نفر سابق نیستید، قوی تر و تواناتر هستید.
ممنون که با ما به اشتراک گذاشتید، ممنون که یادمان دادید.

مریم جان
عزیزم
تلخی‌ها را چه شیرین گفتی!

امیدوارم روزی که این “هرگز” بر ما اتفاق می‌افتد، شمارِ تلخی‌های هضم نشده‌‌ی همه‌مان، به مدد تجربه‌ و تفکر، به کمترین تقلیل پیدا کرده باشد، امیداوارم.